1 Öğrenci 4 Yıl | Alkışlarla Yaşıyorum


Yönetmen / Director: Said Doğrul
Görüntü Yönetmeni / Director of Photography: Musa Kama
Montaj / Edited by: Ahmet Gündoğan
Yapımcı / Produced by: Özgür Sürmeli
Sanat Yönetmeni / Art Director: Cihad Şaylan
Teknik Danışman / Advisor: Oğuz Uysal

*

Oyuncular / Starring:

Said Doğrul / Musa Kama / Buket Abanoz / Cihad Şaylan / Enes Bayraktar / Serdar Okumuş / Efecan Yıldırır / Utku Uçar / Mihrican Can / Ömer Faruk Özütemiz / Fatmanur Aktaş / Ecren Ermiş / Mustafa Taşkın / Ahmet Kaynar / Hazna Çakar / Hamza Aydın / Erge Yağdereli / Zehra Gürel / Tuğçe Funda Korkmaz / Emin Gülaçtı / Mücahit Acar / Hüseyin Yalçınkaya / Burak Başel / Osman 'Titiz'

Dün bir film izledim..Ya negzel bir film o öyle..

Filmin yönetmeni, Tony Gatlif. 
Başrollerde Romain Duris var Stephane rolünde, nasıl güzel gülen bir adam o öyle.. ve işveli muhteşem bakışlı demir leblebi  Sabina rolüyle her anlamda "döktüren" Rona Hartner var..

yazmıyordum de mi nezmandır..
neler oldu neler :)

ben başliyim yine ozman anlatmaya hımm?

* mutlaka ama mutlaka Çıplak ve Yalnız'ı okuyun.. Okuduysanız bi daa okuyun.. Ben öyle yapcam misal..
Bu da ben buralarda yokken kitaba yaptığım yorum;

bu sabah son sayfalarını okudum Hamdi Koç'un romanı Çıplak ve Yalnız'ı...Romanı bitmesin diye yavaş yavaş okudum araya başka kitaplar ekledim ama son kaçınılmazdı ve bu sabah ayrıldık  Çok derin, çok etkileyici..Arkadaşlıkla, aşkla, evlilik ve vicdan ile.. karşımızdakini her kim ise baban,annen, kocan, karın kim ise nasıl da tek yönden (baktığımız yönden) gördüğümüzün aslında insanın her zerresinin nasıl da farklılıklar içerdiğini anlattı bana uzun uzun..Arkadaşlığın aşktan üstün tutulabileceğini anlattı..Hayatının aşkı olarak gördüğün ve gerçekten de öyle olan insana hayranlığın geçebileceğini ve o hissiyatın nasıl bişi olduğunu anlattı..Konuşacak çok şey var kitapla ilgili belki saatlerce. Kitaplığa koymaya kıyamadım Mesut'u, başucumda duruyor..Bir süre daha orada da kalacak gibi..

Geçen gittiğimde güzel bir haber verdiler bana; Magic Touch 3.yıl şerefine 8-28 Temmuz tarihleri arasında müşterilerine yüzde elli indirim yapıyormuş..Randevu almak gerekiyormuş sadece,hepsi bu..Güzel fırsat ben gidin derim..

http://www.magictouchkuaforankara.com/

Benim canım'ın doğduğu gün bugün..Canımın parçalarından biri sıcak bir haziran günü dünyaya getirmiş o'nu..O benim dünya üzerinde tanıdığım en akıllı en aklı selim en kocmann yürekli insan..Benim teyzem o..Benim canım o..

İyi ki doğmuş iykii benim canım olmuş..

Seni okkaadar çok seviyorum ki o kaddar olur..

Birhan Keskin yakışır sana..Birhan'da tanısa seni eminim seve seve paylaşırdı şiirini bizimle..Bunun rahatlığıyla;

Bir süredir yazamıyorum ama malumunuz..benim gibi alelacele biri hemen değişsin istiyor her şey..Ama öyle olmayacak..Yavaş yavaş olacak her şey..Bu isyan akılcı başladı öyle bitmeli..
Haklıyız,kazanacağız..
Umudunuzu hep taze tutmanız dileğiyle..
Barış dolu günler..

İstediğimiz sadece ağaçların kesilmediği, nefes alacağımız bir kaç küçük yeşil alanın kapitalist güçlere peşkeş çekilmediği, en ufak bir hak arayışında biber gazı ile hayatımızın tehlikeye atılmadığı, birbirine aşık iki insanın birbirlerini öpmelerinin "ahlaksızlık"olarak değerlendirilmediği, o insanların yanında olduğumuzda vatan haini olarak değerlendirilmediğimiz bir ülke..İnsani, vicdanlı bir yönetim! 

Biz bu akşam Kuğulu park'da olacağız..Saat 19.00'da..Cop'sa cop, gazsa gaz! 

"Park da bizim Meydan'da" 4 gün sürdü. İçinde nefret barındırmayan insanları bile yoldan çıkardınız..Haykıra haykıra sövesim var; KAHROLSUN FAŞİST İKTİDAR!!!!!! SİZİN AHLAKINIZI DA OLMAYAN SAHTE İNANCINIZI DA !!!!!!!!!

http://www.ntvmsnbc.com/id/25446052

Radyoda türkü dinlemek istedim bu sabah..Bana ananem hatırlatsın diye açtım trt türkü kanalını..Ananem sabah ilk iş açardı radyoyu.Ama eskiden taa ben küçük olduğum zamanlardan bahsediyorum..Ta Zeynep kamil'de Valide-i atik mahallesi Yavuz apartmanı'nda oturduğumuz zamanlardan.Ananemler giriş katında biz de bir üst katta otururduk..Daha evveli de var Çiçekçi'de oturduğumuz zamanlar ama o çok eski..orayı çok net hatırlamıyorum.Sadece ananemin cimcime dediği bir kız vardı onu hatırlıyorum.Esra idi sanırım gerçek adı.Bir de çingene eteğimi hatırlıyorum o zamandan..Üstümden çıkarmamacasına severdim o eteği ve ne kadar çirkin bir etekti anlatamam.Tek özelliği ben dönünce eteğinde lunaparktaki balerinin eteği gibi kocaman açılmasıydı.Hakkaten ne çirkin etekti, renkler falan berbat yani..Berin'in beni o etekten kurtarma mücadelesi görülmeye değerdi..Güzel bir çocuktum ve kendimi ziyan ettiğimi düşünürdü onu giyerek :) 
Bir de onu giyince düğünlerde oynarken çok havalı olduğumu düşünürdüm.Ananem beni masaya çıkartırdı ben de kendimce döktürürdüm..Herkes alkışlarken beni daha da şevkle atardım minik göbecikleri..Dansöz olmak isterdim o günlerde..Hatta sanırım epeyce ağlamıştım bana zil alın şu işi layıkıyla yapayım diye..Alındı mı? Bak onu hatırlamıyorum.Dedim ya çok az anım var çocukluğumla ilgili..Sanırım çok derinlere ama çok derinlere atmışım karşıma çıkmasın diye bir daha..
Annemin sivri topuk kırmızı ayakkabılarını da hatırlıyorum. (çok ama çok güzel ayakkabıları vardı annemin) Onları alır salona kendime bir tamirci masası hazırlardım..Çekiçli çivili basbaya.Sonra ağzımda o çivileri tutar çekiçle ayakkabının altına çakardım..Annem kızmazdı. Bilmem belki kızardı da ben unutmuşum.Pazar günleri de Bağlarbaşı'nda ki lunaparka giderdik annem kerem ben..Babam gelmezdi.Nerde olurdu bilmem..Sanırım Üsküdar'daki birahanede.
Türküler o günlerden işte..Ananem başına tülbenti sarar evi temizlerdi..Mütemadiyen temizlik olan bir evdi onun evi..Ama kendi kendine yapardı beni hiç rahatsız etmezdi.Usul usul..Çok özledim.Bunları düşünürken ağlamamak mümkün değil benim için.Yalnızken dışıma dışıma, yalnız değilken içime içime..Şu an peki? Şu an nereye ağlayayım bilemiyorum..
Özlemimi  iç organlarımda hissettiğimi zamanlardan biri..Defolarımı dolduracak kadar çoklar o günlerin özlemi..Üstelik bir kaç anı hariç mutlu bile sayılmazdım.

Bu sabah yanıma bir baba-oğul oturdu..Baba bıyıklı,elinde "sol" gazetesi olan bir babaydı..Çocuk, elinde yeşil kaplı büyük bir kitap olan bir çocuktu..

Yeşil kaplı kitap meğer çocuklara matematiğin resimlerle anlatıldığı kitaplardanmış.Başladılar çalışmaya..

Küçük ejdarhanın 2 eli varmış..2 küçük ejderhanın toplam kaç eli olurmuş?

Çocuk minicik ve zorlanıyor çözmekte ama bi yandan zehir eller giriyor devreye.küçük parmaklar sayılıyor sonuç bulunuyor..Başka bir problem daha..

Her sırada 3 mısır var.3 sıra olduğuna göre toplam kaç mısır vardır?

Taam velet zehir ama bu ona zor geliyor..Kızıyor.."Bilmiyorum ben bunun yanıtını, çözmicem! " diyor..Baba sabırlı "bilmiyorsun kuzum işte o yüzden çalışıyoruz ya..Öğren diye"..diyor.Velet kızdı ya istemiyor çalışmayı..Ehehehe o zaman diyor ki işte" ben öğrenmek değil bilmek istiyorum ama!"

O zaman tutamadım kendimi gülüverdim yanımdakinin kafasını okşayarak..Baba da güldü..Bıraktılar çalışmayı..

Ben de öğrenmek değil bilmek istiyorum ama!!!!

He günün tatlısı;

Duffy'i öpüp koklamak isteyenler beri gelsin...





bi de bu;

Dün akşam Yunus Emre'nin bir hikayesini dinledim.O kadar çok içime işledi ki dün akşamdan beri başka şey düşünemez oldum.

Hikaye şöyle;
Yunus bulunduğu dergahtan ayrılmak, başka yerler başka insanlarla karşılaşmak ister.Bu dergah Taptuk Emre'nin dergahıdır..Bir gün daralır ve Taptuk Emre'ye "ben gideceğim" demeye o kadar çekinir ki dergahtan sessizce kaçar gibi ayrılır...Yıllarca başka yerlerde gezer durur..Sonra pişmanlığı had safhaya ulaşır ve geri dönmek ister dergahına..Fakat zamanında sessizce, kaçar gibi  ayrıldığından bu sefer de Taptuk Emre'nin karşısına çıkmaya çekinir..Bir öğlen vakti Taptuk Emre camide vaaz verirken Yunus dergaha gelir ve dergahta Taptuk Emre'nın karısına  akıl danışır..Der ki  böyleyken böyle..Taptuk Emre'nin karısı da der ki "sen şimdi şu eşiğe uzan, Taptuk Emre'nin gözleri artık iyi görmüyor.Eşikten geçerken sana takılıp da sorarsa kim bu diye..Ben Yunus derim..Hangi Yunus derse sen hiç bişey söylemeden çık git"..Tamam Demiş Yunus..İlişmiş eşiğe..Taptuk Emre gelmiş camiden, eşikten geçerken ayağı Yunus'a takılmış.."Kim bu?" diye sormuş hanımına ..Karısı da "Yunus o" demiş..Taptuk Emre şöyle demiş işte o zaman BİZİM YUNUS'MU? 

O kadar çok şey çıkardım ki ben bu kısacık hikayeden..Peki sen?